10-04-08

Artikel Nieuwsblad 10 april

Atlete Veerle Dejaeghere wil aan acties meewerken maar is tegen boycot
'China schendt door de Spelen nog meer de mensenrechten'

dejaeghere1

Iedereen heeft tegenwoordig een mening over de thema's Olympische Spelen, China en Tibet. Veel olympische sportlui lopen evenwel liever met een boogje heen om de vraag wat ze denken van de politieke situatie in China en Tibet en de gevolgen voor de Olympische Spelen. Atlete Veerle Dejaeghere heeft daar een andere mening over.

Ze heeft naar verluidt een mond die geen seconde kan zwijgen, een schromelijk gebrek aan pretentie en een uitstekend recept voor appeltaart: Veerle Dejaeghere (34). De West-Vlaamse Bloso-atlete ruilde een paar jaar geleden als onderwijzeres de schoolbanken voor een voltijdse baan als atlete. Jarenlang waagde ze haar kans in de 1.500 meter, heel even verzoop ze in de 5.000 meter, maar nu flirt ze gezwind met balken en de waterbak in de 3.000 meter steeple. Vorig jaar legde ze beslag op de elfde plaats in het wereldkampioenschap en mocht ze meteen haar ticket voor de Olympische Spelen in Peking boeken. Haar tweede olympische selectie al. In 2000 miste ze de finale in Sydney trouwens van een haartje. Dejaeghere is ook bekend als modderduivel: zes keer al schreef ze de Belgische Crosscup op haar naam.

Nooit heeft ze een blad voor de mond gehouden. Integendeel: ze zegt wat ze op het hart heeft. Als topsporter is ze meteen een buitenbeentje omdat ze in politiek geïnteresseerd is, en daar ook een concreet engagement aan koppelt. Af en toe houdt ze namelijk de Wereldwinkel open en de mensenrechtenorganisatie Amnesty International mag op haar rekenen. De tijd van brieven schrijven om politieke gevangenen vrij te krijgen is dan misschien voorbij, als er een protestmars op het getouw gezet wordt, staat ze paraat.

Hoe kijk je ertegen aan dat China de Spelen zal houden?

'Aan een land met een bevolking van 1,3 miljard mensen kun je niet zeggen dat het de Spelen niet verdient. Maar in 2001 heeft het Internationaal Olympisch Comité beslist om er ook voorwaarden aan te koppelen: China moest onder meer werk maken van mensenrechten en milieuvervuiling. Jammer genoeg komt daar niet zoveel van in huis. Door de Spelen worden er zelfs nog meer mensenrechten geschonden: mensen worden uit hun huis gezet zonder vergoeding omdat er olympische sites gebouwd worden. En wie protesteert verdwijnt soms in een heropvoedingskamp. Dat is niet de bedoeling.'

In Tibet, dat door China is aangehecht, is het ook hommeles. Volg je de situatie?

'Zeker. Op internet zoek ik heel veel op, bijvoorbeeld op de site van Amnesty International. Als sporter heb je toch zeker wel een uurtje tijd per dag om je te informeren hé: je moet niet zeggen dat je daar geen tijd voor hebt. In Tibet zien de mensen nu de mogelijkheid om aandacht te vragen: het moment is ideaal. Maar wat er bij die protestacties gebeurt, kan eigenlijk niet. Het gaat om etnische zuiveringen. De bedoeling is dat er zoveel mogelijk Han-Chinezen gaan wonen en dat er door vermenging met de plaatselijke bevolking zoveel mogelijk Han-Chineesjes worden geboren. Tibetaanse kloosters, kunst en historische voorwerpen worden vernield of gestolen.'

Wat als het Chinese geweld tegen de Tibetanen blijft duren?

'Een boycot van de Spelen helpt niet, daarvan ben ik zeker geen voorstander. Je straft er alleen de atleten mee die er vier jaar naartoe gewerkt hebben, en je straft de Chinezen zelf. Als de Spelen niet in China zouden plaatsvinden zou er natuurlijk ook veel minder gepraat worden over Tibet. Het is dankzij de Spelen dat dit gebeurt.'

Hoe reageren de collega's als je hierover met hen praat?

'Wat helpt dat? hoor ik heel vaak. Maar dat vind ik te gemakkelijk. De houding om bijvoorbeeld een actie van Broederlijk Delen niet te steunen 'omdat het toch niet helpt' getuigt een beetje van gemakzucht. De meesten reageren zo, maar dan ben ik graag één van de idealisten die er toch iets proberen aan te doen. Want als iedereen zegt dat er niets aan te verhelpen is, zal er ook niks gebeuren.'

Wat doe je concreet?

'Als journalisten bellen, geef ik zoveel mogelijk uitleg. Ik heb aan Amnesty International gezegd dat ze mijn naam mogen doorspelen en gebruiken. Ik ben in de eerste plaats sporter, maar als het past in mijn trainingsschema wil ik ook meewerken aan symbolische acties. Protestmarsen bijvoorbeeld. Als het maar niet gewelddadig is.'

Kan sport de wereld veranderen?

'Sportmensen kunnen de wereld veranderen. Dat denk ik toch wel een beetje. Ik ben maar een klein beetje bekend maar via de sport leer ik respect en verdraagzaamheid opbrengen, en dat wil ik ook zo overbrengen. Dat heb ik deze ochtend (gisteren) tijdens een interview in een school nog proberen te doen.'

In onder meer Parijs en Londen is de olympische fakkelloop onder vuur komen te liggen van pro-Tibet-betogers. Goed of juist niet?

'Goed omdat het onderwerp zo in de aandacht komt. Spijtig omdat de symboliek van de olympische vlam wordt verstoord.'

IOC-voorzitter Jacques Rogge vond de acties van betogers 'zinloos en misplaatst'.

'Hm. Dat vind ik nu toch echt wel overdreven van hem. Ik heb hem ook gezien in het journaal, en hij zag er niet gelukkig uit. Het is natuurlijk moeilijk om tussen twee vuren te liggen en bemiddelaar te spelen.'

Wat vind je van de houding van het Belgisch Olympisch Comité (BOIC)?

'Spijtig dat ze zelf niet meer druk proberen te leggen bij het IOC.'

Nu mag je wel nog vrijuit praten, in China niet meer.

'Nee. In Peking is het voor atleten verboden om over politiek te praten of aan protestmarsen deel te nemen, dat geldt trouwens voor alle atleten. Ik zal me daaraan houden: het is onze plicht om te doen wat onze werkgever, het BOIC ons zegt. Ik zal braaf tussen de lijnen lopen, al zal het moeilijk zijn.'

Dat je op de olympische terreinen moet zwijgen, is dat geen verbod op de vrije meningsuiting?

'Ik ben blij dat ik nu mag zeggen wat ik wil. Atleten uit Australië en Groot-Brittannië moeten zelfs buiten China zwijgen.'

Ben je van plan om de openingsceremonie te boycotten?

'De sporters uit de atletiek komen veel later toe in Peking. De vraag stelt zich dus niet. Maar als ik verwacht was om mee te lopen in het landendefilé had ik misschien wel gezegd dat ik liever in het olympisch dorp bleef en niet meeliep.'

Wat vinden de mensen rondom jou van je betrokkenheid?

'Mijn zus heeft schrik dat ik China niet zal mogen binnenkomen. Mijn trainer Michel Ramboer zei dat ik me pas ongemakkelijk zou voelen als ik over de hele toestand niet zou kunnen praten. Hij heeft gelijk: er niet over praten zou ik echt schijnheilig vinden want ik ben met dit soort dingen al jaren bezig.'

Waarom engageer je je eigenlijk?

'Ik vind het mijn morele plicht als mens. Het gaat om een politieke kwestie, maar ook om een gewetenskwestie. Wat aan de gang is kan gewoon niet.'

Vanwaar je belangstelling voor politiek?

'Tijdens mijn studententijd deed ik af en toe mee aan brievenacties van Amnesty International om politieke gevangenen vrij te schrijven. Ik ben ook in contact gekomen met de Wereldwinkel, waarvoor ik een tijdje een vaste vrijwilliger was. Op de duur kwamen er ook vergaderingen bij en draaide ik ook daarin mee. Na een tijd ben ik gestopt wegens geen tijd. Maar ze mogen me nog altijd vragen om de Wereldwinkel open te houden als er een noodgeval is. Ongeveer één keer om de twee maanden gebeurt dat.'

'Mijn belangstelling voor de wereld is alleen maar toegenomen door mijn atletiekreizen. Je leert verschillende culturen en rassen kennen, en andere mensen respecteren. Zo kom je ook bij de problemen van die andere mensen terecht.'

Stel dat de situatie in Tibet verslechtert en dat er alsmaar meer doden vallen. Overweeg je dan thuis te blijven van de Spelen?

'Ik ga honderd procent zeker naar China. Niemand zegt dat het de bedoeling is om de Spelen te boycotten. De Chinees in de straat wil aandacht en zou teleurgesteld als er een boycot zou plaatsvinden.'

11:17 Gepost door Veerle Dejaeghere in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

mensen wakker schudden kan geen kwaad... (n.a.v. Artikel Nieuwsblad 10 april) N.a.v. het artikel in het Nieuwsblad van 10 april 2008 en het artikel in de Weekbode van 18-04-2008 wou ik toch even het volgende kwijt.

Eerst en vooral doet het deugd te lezen dat toch nog iemand een geweten heeft!

Als je dan echter daarnaast ook een citaat zoals het volgende leest, "naïeve sporters worden gebruikt door gehaaide politici", dan stel je jezelf toch serieus wat vragen...

Mij lijkt dat volgende uitspraak "correcter" zou zijn: "Naïeve en/of gehaaide politici laten zich (gewillig) gebruiken door gehaaide politici en machtige lobbyisten".

Bovendien heb ik ook bedenkingen bij het feit dat een geweten hebben al een maatstaf zou zijn voor naïviteit...

Succes op de Spelen en laat niemand je geweten "bewerken"!

Gepost door: M.R. | 17-04-08

De commentaren zijn gesloten.